3ly goes 6

Vanmorgen om 11 uur hadden we met 't hele team afgesproken in de Viergang. Er stond een spinningles van teamcaptain Johan op het programma van ruim 1,5 uur. En het leuke was dat ons hele team compleet was, inclusief Edwin onze sport fysio en Ton onze mecanicien/soigneur. Het was 'n heerlijke les met ruim 60 man.

Ton

En nog 'n filmpje omdat 't zo leuk is :-)

Nee, nee, nee, ik hoor jullie al denken..... ojee, 3Ly en fietsen..., zit ze nu ook al aan de dope ?
Don't worry. Niet nodig, ik doe 't allemaal puur op wilskracht en overtuiging :-). Nee ik wil 't even hebben over de edele delen. Jaaaaa, hup, 't kan er maar uit zijn !

Toen ik vorig jaar begon met fietsen omdat een paar vriendinnen het leuk vonden om een TransAlp route te gaan fietsen was er werkelijk niemand die mij verteld heeft dat je daar behoorlijk pijn van aan de bips kunt krijgen. Laten we het dan nog maar niet over de edele delen hebben.
Ook nu, nu ik me tussen de echte fietsers mag mengen. Van die (voornamelijk) mannen met zo'n slordige 10.000 km op de teller per jaar, op de fiets wel te verstaan. Geen vent die mij gewaarschuwd heeft dat het best wel eens pijn kan doen.
Jaaaaa, als je het onderwerp ter sprake bent. Maar goed, als vrouw begin je toch niet zomaar onder het genot van een drankje na de spinningles over last van slapende schaamlippen of beurse zitknobbels. Maar goed, ik zit nu in een heus team met 6 kerels en dacht, we zijn nu 'n soort van familie, nu moet ik het wel kunnen vragen.....
Afijn, ALSSSS je er dan over begint komen ineens de verhalen los. Krijg je te horen dat ook zij last hebben van slapende testikels, doorgereden billetjes die ingevet moeten worden met Nivea Light, bloederige horror verhalen, wat al niet meer....


Had niemand mij dat eerder kunnen vertellen dat deze sport eigenlijk heeeeel gevaarlijk is???
Voor dit Alpe d' HuZes leven was ik een druk bezette vrouw met jachthonden, wedstrijden, trainen en jagen. Daar wordt je vanaf je eerste contact verteld dat je nooit in de loop van een jachtgeweer moet kijken, da's niet handig. En wegatletiek, daar kreeg je blaren van op je voeten, ook niet handig maar er was mee te leven.

Ik ben inmiddels zo'n 6 fietsbroeken en een slordige 800 euro verder. En ik weet 't zeker, die broeken worden ontworpen door kerels, dat kan niet anders! Ze zitten gewoon niet lekker. Of die kerels hebben hiervoor bij Pampers gewerkt of bij Tena Lady, en hebben zich laten omscholen naar zeemlerendamesfietsbroeken maken. Ik sta op 't punt om Leontien van Moorsel een mail te sturen hoe zijn dat in hemelsnaam al die jaren gedaan heeft.

Feit is dat het fietsen en verdere trainingen best lekker gaat, maar JanJanssen ( m'n racefiets) en ik gaan geen vrienden worden, dat is me wel duidelijk. Ik zie nu al op tegen 3 juni. Zo'n slordige 12 uur of dat zadel zitten.... Zou 't heel raar staan een groot western zadel op m'n fiets, want paardrijden daaaar ben ik (ook) goed in en dat zit 'n stuk comfortabeler :-))

ps: sponsors, don't worry, ik ga die 6x halen hoor, want..... OPGEVEN IS GEEN OPTIE !!!

Het was 'n rare week, zo'n eerste week van het jaar. 't Is weer om eer je er erg in hebt. Ik heb nog een paar verwoede pogingen gedaan om wat uren bij te kopen bij vrienden en kennissen, die er toch niks nuttigs meer deden, want ik kwam, zoals gewoonlijk weer tijd tekort.

Het bloggen schoot er even bij in. Maar het sporten ging gewoon door. Sinds een paar weken het bodypumpen ook weer opgepakt..., en dat heb ik geweten, mijn 39++ lijf sputterde daarna behoorlijk tegen. Ik heb spierpijn op plaatsen waarvan ik niet eens wist dat ik spieren heb.
Natuurlijk had ik met wat minder gewichten kunnen beginnen, maar ja het woord matigen komt niet echt in mijn vocabulaire voor. Als ik ergens voor ga, dan is het voor de volle 100%.
Vrijdag en vandaag toch weer op de spinningfiets gestapt, want de show must go on, spierpijn of niet. Morgen ga ik de Alpe d' Huez nog maar eens virtueel beklimmen en dan zit mijn 1e week van het nieuwe jaar er als 'n tevreden mens op.




En het werd ook nog supermooi afgesloten door diverse sponsors.
Guido van Dieteren van Guido's Orchestra, ook wel bekend van Symphonica in Rosso orkest zag het belang van de zaak in en zegde mij zijn sponsoring toe.
Op de Viergang sporten ook veel middenstanders die ons een warm hart toedragen en in no time hadden we een luxe probleem. Teveel shirtsponsors.... Althans we dachten dat er 8 sponsors op ons shirt mogen, maar inmiddels blijkt dat het er ook meer mogen worden. We hebben zelfs besloten dat we eventueel tot tatoeage overgaan als het shirt vol is, hahaha.
En toen belde er ook nog 'n "oud" atletiek vriendje van The Hague RoadRunners op, ook die gaat me met zijn bedrijf Maqutos sponsoren, Geer bedankt!!!
Ted de Braak, inmiddels met zijn lieve De in Frankrijk wonend heeft ook mijn pagina en gironummer gevonden, ook die gaan me sponsoren.
Echt te gek allemaal. En net toen ik dacht, poeh poeh dat was een mooie sponsorcentjesweek, kwam er een mailtje van Ben, m'n oom ( hahaha sorry Ben 't is nog fff wennen, Ome Ben :-), dat hij met The Hague Jazz ook gaat sponsoren en in een mailing aan zo'n 5000 man aandacht gaat geven aan m'n aktie. Daar moet toch ook wat uitkomen lijkt mij zo.
Oja en vriendinnetje Marja zei vanavond in de ballenbak bij Ikea tegen me... Am ik ga elke week tot aan 3 juni m'n 50cent euries sparen en dan heb ik straks ook 'n leuk bedrag voor je.
Kijk en dat is the spirit !!! Want alle kleine beetjes maken ook 'n mooi bedrag.

Nou en verder hoop ik dat die 11Stedentocht deze week verreden kan worden, dan hebben we dat circus ook maar gehad, kunnen we over tot de orde van de dag. De zon weer laten schijnen, het ijs uit m'n straat laten ontdooien, geen ruiten meer krabben, weer op naar de korte rokjes en bloemen en dan ben ik weer helemaal gelukkig !

Maak er weer wat moois van de komende week. En bedenk : De Alpe d' HuZes steunen is belangrijker dan het bedrag dat je daarvoor over hebt / kan missen. Met z'n allen komen wij aan het streefbedrag van 30.000 voor ons team en 10 miljoen voor de totale aktie. Ruim 2000 sporters zetten hun hele leven op z'n kop voor deze aktie, zet jij je portemonaie deze week op z'n kop en steun ons !!!

Door Amber werd mij gevraagd om als gastblogger op te treden en het stukje wat ik ging schrijven mocht best komisch zijn! Na een aantal serieuze berichten die bij enkelen toch wat traantjes deden wegpinken mocht er nu wel weer eens gehuild worden van het lachen. Nu schept mijn achternaam natuurlijk hoge verwachtingen maar helaas moet ik u wat dat betreft teleurstellen. U zult geen kramp in uw buikspieren krijgen en kunt ook gewoon ontspannen gaan zitten want u zult niet lachend van uw stoel vallen hoewel er best wat komische dingen over mijn gastvrouw zijn te vertellen. 2 voorbeelden.

Zaterdag ochtend zijn we 2 uur gaan spinnen omdat de sneeuw de plannen voor een flinke duurtraining in de war had gegooid. Spinnen kan ik trouwens iedereen aanraden. Pittige fietstraining op lekkere muziek en je gaat er heerlijk van zweten. Na 5 minuten liep het water al langs mijn armen, in mijn ogen en druppelde van mijn neus en mijn kin op de vloer, had mijn fietsshirt zich al volgezogen en klonk de zeem in mijn broek als een draaiende wasmachine. Dat ik het warm had hoef ik geloof ik verder niet uit te leggen. Zwemmen en spinnen, in mijn beleving scheelt het niet eens zo heel veel!
Door het watergordijn heen keek ik even opzij waar Amber toch duidelijk met dezelfde spinningles bezig was. Een shirt met lange mouwen aan, wanhopig op zoek naar het zitcomfort van haar nieuwe fietsbroek en met de opmerking dat ze het koud had! Verbazingwekkend en moeilijk voor te stellen als je zelf blij bent dat je een zwemdiploma hebt en al watertrappelend een spinningles tot een goed einde probeert te brengen.
Ook na een uurtje flinke inspanning zag ik dat er nog geen vocht was verschenen op de armen (het shirt met lange mouwen verdween uiteindelijk toch) en pas toen ik inmiddels volledig uitgedroogd, met een keel die aanvoelde als de Sahara en met een plas water onder mijn fiets ter grootte van het IJsselmeer aan de laatste 10 minuten was begonnen, was ik getuige van een historisch moment en zag ik 1 eenzame zweetdruppel op haar rechterhand verschijnen. Komisch en een fotomomentje waard ware het niet dat ik deze keer mijn camera niet bij me had.

Als trouwe abonnee van het maandblad Fiets was ik trots om in september 2008 uit te worden verkozen tot “webfietser van de maand”. Een titel die (dacht ik) werd vergeven aan fanatieke fietsers die hun vele honderden of duizenden fietskilometers en belevenissen onderweg, vertaalden in een leuke weblog. Ik was trots en blij met mijn uitverkiezing omdat ik mij de longen uit het lijf had gefietst, mijn hele sociale leven in de ijskast had gezet om ontelbare uren te kunnen trainen, bergen te kunnen bedwingen, lange fietstochten te kunnen volbrengen.
De verbazing was dan ook groot toen ik bij het omslaan van bladzijde 10 in de nieuwe uitgave een heel bekend gezicht tegenkwam! Amber als webfietser! Ja, u leest het goed : webFIETSER!
Zij weet inmiddels hoe zij een band moet verwisselen, heeft dan inderdaad de Trans-Alp gereden, maar heeft haar verkiezing natuurlijk niet te danken aan het aantal kilometers die zij onder de wielen heeft zien passeren. Zij reageerde heel verbaasd op het verhaal en haar "Oh, oh, wie zou dat toch gedaan hebben???" was heel overtuigend maar ik heb daar inmiddels al doorheen geprikt. Ik heb sterk het vermoeden dat zij weer haar overtuigende glimlach heeft laten werken en het is wel komisch dat zij, buiten alle sponsors, zelfs de volledige redactie van een fietstijdschrift op deze manier weet in te palmen.

Dit zijn slechts 2 voorbeelden en ik zou nog wel meer komische noten kunnen kraken in het “fietsen met Amber”-verhaal! Een verhaal wat misschien ooit in boekvorm in de winkels zal verschijnen. Er is ongetwijfeld ook wel een uitgever die voor de bijl gaat! Ik wou het hier echter voorlopig maar bij laten omdat ik dan misschien nog een keer mag aantreden als gastblogger. Dan wellicht met het verhaal over haar 6-voudige beklimming van de Alpe d’Huez die zij, en daar ben ik van overtuigd, hoe dan ook gaat volbrengen. Als zij haar inspanningen en enthousiasme die zij laat zien ten behoeve van Alpe d’HuZes en het kankeronderzoek kan evenaren op de fiets dan moet dat een peuleschilletje zijn!


Ton Cabaret

Vanmorgen om 8 uur ging 'm wekkertje na 'n bijzonder onrustige, bijna slapeloze nacht... Om 9 uur stond ik redelijk fris en fruitig in het bos met 6 puppies en eigenaren om ze weer wat bij te brengen op het gebied van de jacht. Daarna nog 2 uur 'n groep gevorderden en toen snel naar huis.

Ik ben 'n beetje flabbergasted op 't moment...