vrijdag 30 april 2010
In blessuretijd...
20:21 |
Ineens heb ik de luxe dat ik 5 dagen over heb. Omdat ik niet naar de Alpe ben gegaan maar bij m'n woef ben gebleven. 5 dagen zonder afspraken, zonder jachthondentrainingen. Een rijk gevoel. Elke dag bekijk ik waar ik zin in heb, lekker thuis rommelen, of iets afspreken met vriendinnen.
Gisteravond of nou ja eigenlijk vanmorgen vroeg ging ik rond 2 uur naar bed en dacht mezelf te trakteren op eens lekker uitslapen. Daar hoor ik in mijn omgeving altijd zulke mooie verhalen over, tijd dat 3Ly dat ook eens gaat doen! De wake-up light uitgezet, geen zonsopkomst met vogeltjes voor mij deze ochtend, gewoon wakker worden wanneer je er zin in hebt. Dat moet toch fantastisch zijn? Om 8.30 uur werd ik wreed wakker gemaakt door een dansende Iphone op m'n nachtkastje met 'n smsje van Ton vanuit Alpe d' Huez. Ik had 'm gevraagd mij op de hoogte te houden van het wel en wee in France nu ik er niet bij was, maar dit was wat overdreven... Hij was alleen maar trots dat hij de primeur had meegemaakt door mij wakker te sms-en :-)
Slapen wilde daarna niet echt meer lukken. Sterker nog ik kreeg er barstende hoofdpijn, nekkramp en pijn in m'n rug van. Echt helemaal niks voor mij zo lang in je bed liggen.
Crady lag naast mij nog steeds in 'n coma. Sinds die aan de stuf zit slaapt ze ongeveer 22 uur per dag, misschien moet ik ook eens zo'n pilletje nemen...
Vanmorgen is totaal verregend en heb ik m'n huishoudelijke kant weer 'n bijgeschaafd met wat opruimwerkzaamheden. Rond uurtje of 2 met Irene een stukkie gaan fietsen. Ik had er totaal geen zin in. Maar eenmaal op de fiets ging 't super. We hebben er toch nog 'n rondje van 75km uitgeperst, het weer was prachtig, alleen die wind hè. Dat vinden de dames niet fijn..., een man, om achter weg te kruipen, werd dan ook node gemist op deze trip. We hebben nog wel aangehaakt bij een totaal vreemde meneer, na kmtje of 3 keek hij geïrriteerd achterom en hebben we 'm laten gaan. Ik heb dan wel 'n Iphone met kompas, maar ik had beter aan m'n moeder kunnen vragen of ze die had kunnen implanteren bij m'n geboorte. Volgens mij zijn we 3x over 't zelfde fietspad heen en weer gekomen, hebben we minstens 6x 'n rondje om de kerk in Maasland gedaan en hadden we toch zeker 70 van de 75km tegenwind. Dan is er ergens iets fout gegaan..., we zijn er nu nog over aan het sms-en waar dat was....
Het was weer 'n mooie dag, nog 2 te gaan van m'n blessure tijd. Veel fietsen gok ik :-)
Gisteravond of nou ja eigenlijk vanmorgen vroeg ging ik rond 2 uur naar bed en dacht mezelf te trakteren op eens lekker uitslapen. Daar hoor ik in mijn omgeving altijd zulke mooie verhalen over, tijd dat 3Ly dat ook eens gaat doen! De wake-up light uitgezet, geen zonsopkomst met vogeltjes voor mij deze ochtend, gewoon wakker worden wanneer je er zin in hebt. Dat moet toch fantastisch zijn? Om 8.30 uur werd ik wreed wakker gemaakt door een dansende Iphone op m'n nachtkastje met 'n smsje van Ton vanuit Alpe d' Huez. Ik had 'm gevraagd mij op de hoogte te houden van het wel en wee in France nu ik er niet bij was, maar dit was wat overdreven... Hij was alleen maar trots dat hij de primeur had meegemaakt door mij wakker te sms-en :-)
Slapen wilde daarna niet echt meer lukken. Sterker nog ik kreeg er barstende hoofdpijn, nekkramp en pijn in m'n rug van. Echt helemaal niks voor mij zo lang in je bed liggen.
Crady lag naast mij nog steeds in 'n coma. Sinds die aan de stuf zit slaapt ze ongeveer 22 uur per dag, misschien moet ik ook eens zo'n pilletje nemen...
Vanmorgen is totaal verregend en heb ik m'n huishoudelijke kant weer 'n bijgeschaafd met wat opruimwerkzaamheden. Rond uurtje of 2 met Irene een stukkie gaan fietsen. Ik had er totaal geen zin in. Maar eenmaal op de fiets ging 't super. We hebben er toch nog 'n rondje van 75km uitgeperst, het weer was prachtig, alleen die wind hè. Dat vinden de dames niet fijn..., een man, om achter weg te kruipen, werd dan ook node gemist op deze trip. We hebben nog wel aangehaakt bij een totaal vreemde meneer, na kmtje of 3 keek hij geïrriteerd achterom en hebben we 'm laten gaan. Ik heb dan wel 'n Iphone met kompas, maar ik had beter aan m'n moeder kunnen vragen of ze die had kunnen implanteren bij m'n geboorte. Volgens mij zijn we 3x over 't zelfde fietspad heen en weer gekomen, hebben we minstens 6x 'n rondje om de kerk in Maasland gedaan en hadden we toch zeker 70 van de 75km tegenwind. Dan is er ergens iets fout gegaan..., we zijn er nu nog over aan het sms-en waar dat was....
Het was weer 'n mooie dag, nog 2 te gaan van m'n blessure tijd. Veel fietsen gok ik :-)
donderdag 29 april 2010
Goed, mooi, leuk nieuws.
14:35 |
Tussen alle perikelen met Crady door wordt er door 3Ly nog wel gewoon gefietst natuurlijk en blijft de sponsoring ook gewoon doorgaan.
Ooit werkte ik bij de Stichting Promotie Den Haag, daar had ik 'n onwijs leuke baas, te weten John Tieleman. We werken er alle 2 al jaren niet meer, maar zijn het contact nooit verloren. Nu wil het dat John in een geweldige band speelt ; MOEFIT. En in die band speelt ook JUDITH ALKEMA ( bas, accordeon en zang ). En deze topper heeft onlangs een feestje gehad thuis en aan alle gasten gevraagd een donatie te doen in de pot voor mijn aktie. Ik ken Judith niet persoonlijk, zij heeft alleen allemaal geweldige, fantastische verhalen van John gehoord over mij natuurlijk, hahaha. En juist dáárom vind ik 't zoooo bijzonder dat ze dit heeft gedaan. En niet onfortuinlijk, er is € 179,= in de pot terecht gekomen, super hoor !!!Onlangs heeft de Toerclub Pijnacker een zondagochtend rit opgedragen aan ons team. Om mee te doen moet je dan € 2,= betalen en deze opbrengst was ons team. Inclusief de verkoop van broodjes worst en sokken. Ontbijten is niet mijn sterkste punt, en al zeker geen broodje worst, maar voor 't goede doel heb ik die ochtend 2 broodjes gegeten... We hadden zitten rekenen met het aantal deelnemers en een beetje fooi, en kwamen dan toch wel op € 750,= euro, wat we al geweldig vonden.
Nee zeg, werden we afgelopen maandag opgeroepen om om 20.30 uur in de Viergang te komen voor de cheque overhandiging. En wat denk je die geweldige TCP heeft gewoon € 1.500,= voor ons opgehaald, wederom verbazingwekkend super! Nog nooit 5 van onze teamleden zó stil met de mond vol tanden zien staan, hahha.
En zo blijven de bedragen toch lekker binnenkomen. De € 60.000,= gaan we vet halen met ons team, no problem.
En zo blijven de bedragen toch lekker binnenkomen. De € 60.000,= gaan we vet halen met ons team, no problem.
En fietsen doe ik tussen het zusteren dus ook nog. Paar keer lekker getraind met Alpenzusje Ireentje en fietsvrienje Marc. Beetje les gehad in de bochtentechniek, heuveltraining in Bergenschenhoek. En ik moet zeggen, ik word steeds meer één met m'n Cube.
Op dit moment krijg ik allemaal pesterige smsjes en foto's van Ton en Dave die wél in Alpe d'Huez aan het trainen zijn en lekker bruin worden. Wacht maar ik neem een turbo kuurtje op de zonnebank, zal ze krijgen.
Morgen vrij, iets met de Koningin...., doet me helemaal niks, ALS we maar vrij hebben, hahha, en dan ga ik weer 'n mooie rit maken met Irene.
Fijn lang weekend allemaal en veel mooie km's !
woensdag 28 april 2010
Geduld is 'n schone zaak...
11:15 |
Vanmorgen in Wageningen geweest met Crady voor onderzoek bij DE kankerspecialist. Het zal wel aan mijn aard liggen van niet lullen maar poetsen, weinig tot geen geduld etc, maar ik ben dus niet veel verder gekomen. Had gehoopt nu meer te weten.
Dhr Rutteman is een bijzonder kundig mens, maar erg lang van stof..., om een heel lang verhaal kort te maken;
Er is bloed afgenomen voor onderzoek en gebeld met het lab waar vorige week het biopt onderzocht is, om nog 'n ander onderzoek te laten uitvoeren ( iets met eiwitten en inkleuringen) Hieruit zou men vast moeten kunnen stellen welke vorm kanker het is en aan de hand van die uitslag een plan de campagne maken.
Het is me nog steeds niet duidelijk of ze nu zo kreupel loopt n.a.v. revalidatie v.d. schouderoperatie of pijn i.v.m. kanker. Weer een dosis Tramadol mee gekregen voor pijnstilling en dus geduld hebben. Eind volgende week hopen ze de uitslag van bloed en biopt te hebben.
Geduld dus...., dit zal mijn les dan wel zijn voor deze situatie. Ik hoop dat Cree 't nog een beetje volhoudt tot volgende week, veel rust en vertroetelen.., moet lukken !!
Ik hou jullie op de hoogte. Onwijs bedankt voor alle lieve mail/sms/etc, doet me heel goed.
Dhr Rutteman is een bijzonder kundig mens, maar erg lang van stof..., om een heel lang verhaal kort te maken;
Er is bloed afgenomen voor onderzoek en gebeld met het lab waar vorige week het biopt onderzocht is, om nog 'n ander onderzoek te laten uitvoeren ( iets met eiwitten en inkleuringen) Hieruit zou men vast moeten kunnen stellen welke vorm kanker het is en aan de hand van die uitslag een plan de campagne maken.
Het is me nog steeds niet duidelijk of ze nu zo kreupel loopt n.a.v. revalidatie v.d. schouderoperatie of pijn i.v.m. kanker. Weer een dosis Tramadol mee gekregen voor pijnstilling en dus geduld hebben. Eind volgende week hopen ze de uitslag van bloed en biopt te hebben.
Geduld dus...., dit zal mijn les dan wel zijn voor deze situatie. Ik hoop dat Cree 't nog een beetje volhoudt tot volgende week, veel rust en vertroetelen.., moet lukken !!
Ik hou jullie op de hoogte. Onwijs bedankt voor alle lieve mail/sms/etc, doet me heel goed.
dinsdag 27 april 2010
Erop... of eronder.....
16:14 |
Dr Rutteman (Dé specialist op het gebied van kanker bij honden) heeft gebeld......... morgenochtend om 8 uur moet ik Wageningen zijn met m'n wijfie.. Het wordt erop of eronder wat mij betreft. Zoals ze nu is wil ik haar niet langer laten lijden. Ik wil definitief weten waarom ze nu zo moeilijk loopt, is het de doorgeknipte pees, de artrose, of toch de kanker. Amputeren is voor mij niet bespreekbaar. Ik begreep dat je met bestralen de zaak nog 'n paar maanden kan rekken, maar ook daar zal ze pijn van hebben.
Ik zie 't dan ook erg duister in. Of er moet nog 1 groot wonder gebeuren morgen....., ik blijf positief en hoop op dit wonder.
Iedereen graag positieve energie onze kant opsturen, kaarsjes aan, fingers crossed !
Ik zie 't dan ook erg duister in. Of er moet nog 1 groot wonder gebeuren morgen....., ik blijf positief en hoop op dit wonder.
Iedereen graag positieve energie onze kant opsturen, kaarsjes aan, fingers crossed !
maandag 26 april 2010
Onzekerheid is slopend !!
23:41 |
Het gaat nog steeds niet lekker met m'n woef. Vanmorgen stond ze ineens weer zo krom als 'n hoepeltje op uit haar mandje en wilde niet op die ene poot staan....
Contact gezocht met orthopeed die haar geopereerd heeft. Zijn dit de na-weeen of is het de kanker die zo fors opzet?? Het blijft koffiedik kijken, zeker op deze afstand.
Wat moet ik doen. Voor de nacht van dinsdag op woensdag stond er een reisje naar de Alpe d'Huez gepland met fietsvriendjes Ton & Dave. Voorverkennen zeg maar. Maar in deze staat kan je toch geen hond aan vrienden overdragen!
De kans dat er nog iets mis gaat in haar buikie of dat die poot nog erger wordt is groot. De onzekerheid hoe het zal verlopen met die klotenziekte is slopend.
Ik had me er zo op verheugd, om met m'n Cube de Alpe te gaan bedwingen. Alles in kaart te brengen voor m'n teamgenootjes. Uitzoeken waar ons super de luxe chalet staat, hoever is het van de start, waar kunnen we de camper parkeren, etc etc.
Maar er is ook een last van m'n schouders gevallen. Ik hoef m'n wijfie nu niet alleen te laten. Ze is het liefste wat ik bezit en ik moet er nu voor haar zijn.
Als ze straks in de week van 3 juni nog ziek is, gaat ze mee, hoe dan ook !!!
Op zo'n avond besef je dan ineens hoeveel mensen in onzekerheid zitten, elke dag weer. Over hun eigen gezondheid, zoals Theo, Bas Mulder, Hans van Hoolwerff. Of m'n mams over haar grote liefde Theo, en haar toekomst, hoe gaat die eruit zien met 'n zieke man. Kunnen ze samen nog lang genieten van hun prachtige huizen in Frankrijk? Of van ouders met zieke kinderen? Voor mij voelt Crady aan als m'n kind. Maar als 't je eigen vlees en bloed is, moet 't nog veel erger voelen.
Onzekerheid maakt je kapot, sloopt je.
Ik kan dan niet trainen op de Alpe zelf de komende dagen, maar uiteraard wel gewoon hier rundumhauze en dat ga ik ook doen! En die Alpe die ga ik straks 6x op, op karakter, misschien hier en daar een beetje met 'n duwtje van m'n teammaatjes, maar komen zal ik er, al moet ik 't op m'n tandvlees doen. Die rotziekte moet 'n koppie kleiner gemaakt worden!!
En elk nadeel heb z'n voordeel ik heb ineens 5 dagen over in m'n altijd te drukke leven :-)
Always Look on the Bright Side of Life.
Contact gezocht met orthopeed die haar geopereerd heeft. Zijn dit de na-weeen of is het de kanker die zo fors opzet?? Het blijft koffiedik kijken, zeker op deze afstand.
Wat moet ik doen. Voor de nacht van dinsdag op woensdag stond er een reisje naar de Alpe d'Huez gepland met fietsvriendjes Ton & Dave. Voorverkennen zeg maar. Maar in deze staat kan je toch geen hond aan vrienden overdragen!
De kans dat er nog iets mis gaat in haar buikie of dat die poot nog erger wordt is groot. De onzekerheid hoe het zal verlopen met die klotenziekte is slopend.
Ik had me er zo op verheugd, om met m'n Cube de Alpe te gaan bedwingen. Alles in kaart te brengen voor m'n teamgenootjes. Uitzoeken waar ons super de luxe chalet staat, hoever is het van de start, waar kunnen we de camper parkeren, etc etc.
Maar er is ook een last van m'n schouders gevallen. Ik hoef m'n wijfie nu niet alleen te laten. Ze is het liefste wat ik bezit en ik moet er nu voor haar zijn.
Als ze straks in de week van 3 juni nog ziek is, gaat ze mee, hoe dan ook !!!
Op zo'n avond besef je dan ineens hoeveel mensen in onzekerheid zitten, elke dag weer. Over hun eigen gezondheid, zoals Theo, Bas Mulder, Hans van Hoolwerff. Of m'n mams over haar grote liefde Theo, en haar toekomst, hoe gaat die eruit zien met 'n zieke man. Kunnen ze samen nog lang genieten van hun prachtige huizen in Frankrijk? Of van ouders met zieke kinderen? Voor mij voelt Crady aan als m'n kind. Maar als 't je eigen vlees en bloed is, moet 't nog veel erger voelen.
Onzekerheid maakt je kapot, sloopt je.
Ik kan dan niet trainen op de Alpe zelf de komende dagen, maar uiteraard wel gewoon hier rundumhauze en dat ga ik ook doen! En die Alpe die ga ik straks 6x op, op karakter, misschien hier en daar een beetje met 'n duwtje van m'n teammaatjes, maar komen zal ik er, al moet ik 't op m'n tandvlees doen. Die rotziekte moet 'n koppie kleiner gemaakt worden!!
En elk nadeel heb z'n voordeel ik heb ineens 5 dagen over in m'n altijd te drukke leven :-)
Always Look on the Bright Side of Life.
zaterdag 24 april 2010
Van Vliet Contrans Toertocht
22:06 |
Vanmorgen vroeg om 9 uur met de kliniek gebeld hoe laat ik Crady mocht ophalen. Als alles goed bleef gaan, eind van de middag. Nou ja, kijk dan zou ik natuurlijk m'n tuin eens op orde kunnen gaan maken, of eindelijk m'n btw aangifte gaan afhandelen, m'n auto wassen en uitzuigen, of 100.000 andere huishoudelijk klussen... maar ik was mezelf gisteren al te buiten gegaan aan ruim 3 uur strijken, dus ik had m'n portie wel weer gehad.
Dus, Alpenzusje Irene gebeld en geregeld dat we nog 'n groot stuk van de Van Vliet Toertocht mee konden fietsen. Irene moest vanavond nog naar Limburg, om de rest van het team te vergezellen voor de KBK van morgen en ik dus Cree ophalen. De gehele route meefietsen was daarom uitgesloten, maar met naar Wateringen fietsen en stuk van de toertocht toch nog 85km op de teller, mooi!
Onderweg nog 'n klapband gehad en het leek wel 'n echte tour de France versie. Voordat ik van m'n fiets af kon stappen en het halve peloton had geroepen : "De Van Vliet meisjes zijn lek!!!" stonden er 2 mannetjes van de service auto naast m'n fiets, werd m'n achterwiel eruit gerukt, ander achterwiel erin, en stond er 'n beer van 'n vent voor me die Irene en mij uit de wind hield en weer terug in het peloton bracht. Nou....., ik voelde me heuse VIP, ik denk dat Leontien zich zo gevoeld moet hebben in haar carrière. Fantastisch !!
Van Vliet meisje - Irene,
incl lip-kukeleku :-)
beetje uitkijken met wie je zoent, schat!
Pitsstopmomentje :-)
Het werd een prachtige tocht, met 265 deelnemers x € 25,= voor de AD6, in totaal die vakkundig door motorrijders door de dorpjes werden geloodst. Alles echt super goed geregeld.
Mr Van Vliet Contrans - Marc himself bij interview,
gelukkig zit z'n haar weer goed ;-)
Eens kijken wie ik morgen kan strikken om samen te fietsen, nu m'n hele team in Limburg vertoeft...
Dus, Alpenzusje Irene gebeld en geregeld dat we nog 'n groot stuk van de Van Vliet Toertocht mee konden fietsen. Irene moest vanavond nog naar Limburg, om de rest van het team te vergezellen voor de KBK van morgen en ik dus Cree ophalen. De gehele route meefietsen was daarom uitgesloten, maar met naar Wateringen fietsen en stuk van de toertocht toch nog 85km op de teller, mooi!Onderweg nog 'n klapband gehad en het leek wel 'n echte tour de France versie. Voordat ik van m'n fiets af kon stappen en het halve peloton had geroepen : "De Van Vliet meisjes zijn lek!!!" stonden er 2 mannetjes van de service auto naast m'n fiets, werd m'n achterwiel eruit gerukt, ander achterwiel erin, en stond er 'n beer van 'n vent voor me die Irene en mij uit de wind hield en weer terug in het peloton bracht. Nou....., ik voelde me heuse VIP, ik denk dat Leontien zich zo gevoeld moet hebben in haar carrière. Fantastisch !!
Van Vliet meisje - Irene,incl lip-kukeleku :-)
beetje uitkijken met wie je zoent, schat!
Pitsstopmomentje :-)
Het werd een prachtige tocht, met 265 deelnemers x € 25,= voor de AD6, in totaal die vakkundig door motorrijders door de dorpjes werden geloodst. Alles echt super goed geregeld.
Mr Van Vliet Contrans - Marc himself bij interview,gelukkig zit z'n haar weer goed ;-)
Eens kijken wie ik morgen kan strikken om samen te fietsen, nu m'n hele team in Limburg vertoeft...
Omdat ik dit weekend niet mee kan naar de KBK en m'n nagels weer bijgewerkt moesten worden, hebben we ze maar in de AD6 stijl gezet, om er toch 'n beetje bij te horen.....
Ik moet zeggen een geslaagd stukje priegelwerk van Marja, alias, Nails2Spirit. Dank je lieverd, nu heb ik een auto met AD6 logo's, straks de AD6 kleding, m'n hoofd loopt over van de AD6 en nu ook nog m'n nagels. Een tattoo is uitgesloten, ik waarschuw jullie alvast!!!
Abonneren op:
Posts (Atom)
Word mijn sponsor!
klik op de afbeelding
About Me
- 3Ly
- De belevenissen van Marc den Hoed en Amber van Driel met de camper en de 3 honden; Henkie, Casey en Janne door Europa.