3ly goes 6

Dit was het uitzicht vanuit mijn bed toen ik vanmorgen mijn ogen open deed......



En dit de rest van de dag.....



Verder ben ik niet gekomen. Een heerlijke relaxte dag. Beetje aan het zwembad liggen met Lance Armstrong, beetje slapen, beetje zwemmen, af en toe een happie en een drankje. Niks spannends dus, maar lekkahhhhh joh!!!
Het meest spannende wat ik heb meegemaakt is dat ik niet kon sms-en. Half uurtje met TMobile aan de phone gehangen en toen was 't opgelost. Toch zeker 2 uur stress en ontwenningsverschijnselen van gehad vandaag!! Overigens de tip was : kies een ander netwerk/provider en schakel de functie automatisch netwerk kiezen uit. Gouden tip wat mij betreft :-)

Morgen ga ik @Cab2wheels opzoeken op de camping en samen een stukkie fietsen. Wellicht dan wel spannende verhalen :-)

Au revoir et bon nuit.

Crisis-management, Team-management, Time-management laat het maar aan 3Ly over en het komt goed. In mijn omgeving worden veel mensen onrustig als ik op vakantie ga. Ik ben nu eenmaal niet het type dat al een week of nog langer van te voren haar koffer klaar heeft staan. Ik voorkom hiermee dat ik op de dag van vertrek niet meer weet wat ik allemaal al ingepakt heb :-) Gewoon laatste moment, dat werkt 't beste.

Zo ook gisteren. Alleen nu kwam er een kleine kink in de kabel.... Ik ging bij teammaatje Rob nog even een 3 pers fietsendrager halen. Wilde daar wegrijden en zag dat ik een fikse schroef in m'n net nieuwe voorband had, Shoot !!!
Gelukkig wist Rob vlakbij een garage te vinden, die waren ook nog open, en bijzonder klantvriendelijk werd ik geholpen. Wel jammer van de bijna 200,=... Fijn begin van de vakantie.



Thuis gekomen had ik nog 'n paar akkefietjes.., laten we het erop houden, dat wat m'n ogen zagen, m'n handen kapot maakten... Een vaas, een stuk van de drempel, een tuinstoel. Wat was het sein wat ze me probeerden te geven, moest ik niet op vakantie gaan ??

Koppig als ik ben, ging ik stug door om te proberen 3 fietsen op die geleende drager te krijgen. Al spoedig ontstonden er rooksignalen boven mijn hoofd. Het lukte niet en ik besloot om dan maar 2 fietsen mee te nemen ipv 3. Het werd al laat, ik moest nog alles inpakken en op tijd naar bed om nog 'n paar uurtjes slaap te pakken. Vriendinnetje Monique ging de fietsendrager weer omruilen bij Rob. Vriendinnetje Irene stond met haar dochter m'n bed te verschonen en was op te vouwen. Het was 'n drukte vanjewelste in huize 3Ly, hè gezellig!
Maar om 23.00 uur lag ik dan toch eindelijk in bed. Om er vervolgens om 3 uur weer uit te gaan.

De reis verliep zeer voorspoedig al was ik op 't ergste voorbereid na alle rampspoed van gisteravond. Als het aan m'n Navigon Miep had gelegen was ik in NL al verdwaald. Wat een muts is dat zeg. Hoe vaak die tijdens deze 1200 km op de snelweg niet heeft gezegd dat ik na 100m rechtsaf moet, of moest keren indien mogelijk. Ongelooflijk. Waarschijnlijk is ze nu ook schor van het herhalen : LET OP bij snelheidsoverschrijdingen of LET OP GEVAARLIJKE SITUATIE bij flitspalen en radarposten.... Maar het is wel saaiiii hoor in je uppie. Al gauw begon ik me vreselijk te vervelen. M'n heerlijke bolide op de cruisecontrol en ondertussen m'n nagels oliën, tanden flossen, 234 smsjes versturen, voorbereidingen treffen om 'n nieuw AD6 team te formeren, tanken, plassen, en weer verder. Ik vond het bijna jammer dat er geen file was, kan je nog een beetje mensen kijken of flirten. Maar niks van dat alles, ik kon hem voortdurend op de 145 houden. Vlak voor Parijs nog even met fietsmaatje Ton afgesproken voor 'n bakkie. Die was ook onderweg met de camper richting het zuiden.
Ongeveer 250 km voor Millau komt het leukste stuk. Ik waan me dan op een soort van kartbaan. Heerlijke bochten en heuvels. Dat stuk kan voor mij niet lang genoeg duren, 3Ly-Schumi :-). Helaas had Miep ondertussen de pijp aan Maarten gegeven, de GPS viel steeds uit. Op de "kartbaan" stonden nog wat journalisten en fotografen verdekt opgesteld want ik heb minstens 2 x een flits van hun fototoestel gezien. Pfff ik ga de bon wel binnen zien komen...



Van mams kreeg ik de tip dat ik afslag 49 moest nemen. Ik heb haar nog even een sms gestuurd of ze me na bijna 1200 km nog even een toeristische route wilde laten zien ipv zsm naar het eindpunt. Alle Jezus... Ik kwam op 'n weggetje uit waar Jozef en Maria voor het laatst met hun ezel waren geweest denk ik. Alhoewel, zijn ze wel in Frankrijk geweest? Zo, niet, dan hebben ze wat gemist! Het was er mooi, maar veel harder dan die ezel kon je niet.... Na een km of 6 werd het eindelijk weer herkenbaar en kon ik nog even doorkachelen. Rond 15.15 uur was ik op de plaats van bestemming. En het is me allemaal heel erg meegevallen ! Geen crisis, de timing was perfect en het team zit eraan te komen.....

Ik zit nu op het terras, het zwembad lonkt, maar ik heb ook 'n ongelooflijk inpleurmoment. Ik laat het zwemmen even voor morgen.... , vanavond vroeg naar bed om Kubus morgen de Franse bergen in te sturen. Ik heb er zin in!

Ja hoor 3Ly heeft weer een nieuw idee....

Ik wil meedoen aan de RunBikeRun op 21 november in Pijnacker. Maar ik heb 't hardlopen afgezworen, dat vinden mijn "ouwe" knieën niet fijn. Dus ben ik op zoek naar 'n hardloper die 5 en 2,5 km wil hardlopen. Op de site van de RBR kan je alle details lezen. De datum is nog 'n beetje vaag, want er staat nog info van 2009 op de site. Maar och het zal wel ergens in november zijn.... Als jij denkt, dat lijkt me wel wat, mail (avan3L @ gmail . com) me dan !! Ik ben niet kieskeurig, Tattoes, Piercings, Roken, 6 kinderen geen probleem voor deze date. En bij hoge uitzondering doe ik 't ook met vrouwen deze keer. Opstellen in rijen van 3 en de audities zijn op 5 september a.s..... :-)!

Vanmorgen tijdens mijn jachttraining bij 1 van m'n cursisten, een pup van 5 maanden, pootje gebroken.

Bij het overwater gaan is Kiera (de logeerpup die hier onlangs 2 wkn bij mij was) op de terugweg, nadat ze dummie had gehaald in het water gesprongen en met haar achterpoot tussen de kant en een tak/stronk terecht gekomen. Dit had een soort hefboom effect, mede door de snelheid, en is ze voorover het water ingeklapt.
Ik zag voor mijn ogen ineens een pup bijna verdrinken..... Dacht meteen dat ze met haar poot vast zat in een rattenklem, moest met m'n arm onder haar lijf in het water graaien en kon haar optillen. Hierbij zag ik dat 1 achterpoot (links achter ) er losjes bij hing. Even dacht ik dat hij uit de kom was. Later bij de dierenarts zou blijken dat de achterpoot gebroken is, net boven het kniegewricht.

Ik ben ontzettend geschrokken. Bij de dierenarts kreeg ik 'n soort deja-vu van alles met Crady. Weer zo'n pootje kaalscheren, 'n infuus, de narcose, met een slappe hond in je armen lopen ( ik deed dit overigens allemaal omdat de baas met 'n hernia zit, en omdat ik in de afgelopen 2 weken toch wel erg van Kiera ben gaan houden). Maar Kiera is een sterk wijfie en het is gelukkig "maar" een botbreuk, dus ik ben ervan overtuigd dat het goed gaat komen, maar verdriet-technisch is 't weer even een zware ochtend geweest. En had ik me de laatste les voor de vakantie toch even anders voorgesteld...

Iedereen gaat lekker doortrainen en over 4 weken, komt Kiera misschien wel even op de koffie met een hele stoere gips poot waar de rest dan een krabbel op mag zetten :-)

In de afgelopen dagen ben ik iets teveel en te lang uitgeweest dus van fietsen komt niet zoveel meer deze middag vrees ik. Een schoonheidsslaapje om de kreukels wat recht te trekken kan geen kwaad. De komende dagen ook druk, druk. Dinsdag nog 'n DoncCradySterEtentje en woensdagnacht vertrek ik naar la douce France voor ruim 2 wkn.



Oja en voor meneer de inbreker; een blind paard kan hier nog geen schade aanrichten, het enige van waarde is mijn MacBook en die heb ik bij me. Mocht je toch behoefte voelen om even langs te komen, de overloop boven moet nog in de verf, er staat op zolder nog 'n bureau wat in elkaar gezet moet worden, op het dakterras liggen nog wat losse tegels ter reparatie en de tuin mag ook wel weer gesnoeid worden, ik zou zeggen; Leef je uit !!!

Vanmorgen werd ik met 'n onbestemd gevoel in m'n darmen wakker. Zo'n middelbareschoolzenuwachtigvoorhetexamengevoel.... Wat had ik mezelf en Irene nu weer op de hals gehaald. Met m'n grote mond toegezegd dat we wel even mee zouden doen aan de Ronde van Nootdorp..

Ik was vanmorgen niet vooruit te branden, kon slecht m'n bed uit en dacht alleen maar, mijn hemel dat gaat nog wat worden vanavond. Eten, oja, ik moest eten... het gebruikelijke recept, havermout, want that's all wat er in huize 3Ly te vinden is. Met het idee dat ik dan eind van de middag nog wel even een stoommaaltijdje van Appie Happie erin zou proppen.
Wie 3Ly een beetje kent, weet dat dit ook weer niet ging lukken omdat ik altijd 26 dingen tegelijk wil doen, en in dat rijtje zat geen bezoek aan AH, dus maar weer havermout.
En ineens bedacht ik me dat die helm die ik heb wel echt heeeel erg suf is. En ja, een vrije meid is altijd op haar toekomst voorbereid. Zal je net zien dat vanavond de prins op de witte fiets op de koers is. Dus hup naar zo'n beetje de duurste winkel in Den Haag e.o. en nog snel 'n prachtige Giro Atmos gekocht. Belachelijke impulsaankoop, want WIE ziet er nu aantrekkelijk uit met 'n helm op z'n hoofd???Ireentje had 's middags al onze startnummers gehaald, dus we konden op ons gemak infietsen.

En om klokslag 7 uur stonden we aan de start. Eerst vertrokken de 45- mannen, toen de 45+ mannen en daarna de vrouwen, steeds met 'n minuut ertussen.
We moesten 15 rondjes van 1,5 km, waarvan 1 stuk over klinkers. Het eerste groepje waar ik in zat ging me niet hard genoeg en ik ging opzoek naar 'n snellere groep. Binnen afzienbare tijd werd ik gedubbeld door de snelle mannen en heb ik 'n poging gedaan om daarbij in het wiel te gaan zitten, mijn specialiteit, plakken :-)
Helaas die gingen veel te hard. Zo heb ik nog wat wisselende contacten gehad in m'n rondjes, zat m'n hartslag inmiddels al lange tijd rond de 190 en was ik de tel kwijt met m'n rondjes. My God, hoe lang nog, hoe ver nog ? En wie waren al die mensen langs de kant, ik hoorde over het hele parcours mijn naam, had ik zoveel fans ? Fantastisch. Een soort AD6 déjà-vu. Maar toen had ik een stuurbordje met m'n naam.


Bij de bel voor de laatste ronde zat ik al een rondje of 5 met een groepje van 7 mannen te plakken en 1 daarvan was Leon, die ik ken van de maandagavond rondjes. Ik schijn hem niet zo heel vriendelijk te hebben bevolen dat hij mij nu die laatste ronde naar de finish moest sleuren en zo geschiede. Hahhaha, sorry Leon, als ik het iets te bitchie zei, ik ben best lief hoor :-)
Op de finish kwam er nog net 1 vrouw voorbij en werd ik uiteindelijk 5e ( van de 12) in mijn eerste koers ever. Het heeft ook nog 7,= opgeleverd aan premie geld, hahaha, die stort ik maar naar de AD6 door. Ireentje werd 3e in haar eerste koers, ik ben zoooo trots op haar, met die kleine pootjes van d'r heeft ze 't toch maar geflikt !!


Richard uit m'n AD6 team is 2e geworden bij de 45- groep, ook waanzinnig goed. Maar 't meest trots waren wij allemaal op Ton. Al bijna een jaar heeft hij zich ingezet voor ons team en nu werd hij bij de 45+ vet eerste!! Gewonnen van Hans Post, de crack hier uit de buurt ( en voor de oplettende lezer van mijn blog, ja ook de meneer die mij op z'n slippertjes in spijkerbroek de laatste beklimming van de AD6 naar boven heeft geduwd)
Ton heeft de eerste prijs en de wisselbeker, zoooo ontzettend gaaf voor hem. Eindelijk heeft hij kunnen laten zien dat hij inderdaad superbenen heeft.
Uiteraard heeft hij dit niveau kunnen bereiken door mij al maanden op sleeptouw te hebben moeten nemen. Op kop, in de wind met mij in z'n wiel, kijk daar is hij toch sterk van geworden.
Hahahah, nee hoor Ton, it's all yours.


Al met al ben ik super trots op al m'n teamleden die mee hebben gedaan en toch ook wel 'n beetje op mezelf. Ik bedenk me steeds dat ik eigenlijk pas vanaf maart op 'n racefiets zit. Sinds de AmstelGoldRace wel op 'n hele mooie (bedankt mams en Theo), dat dan weer wel.
Het smaakt naar meer.

Daarna tijdens het gezellige after-koersen een paar kerels overgehaald om volgend jaar weer de AD6 te gaan rijden. We hebben het beklonken, maar zij waren beschonken..., dus maar even afwachten wat daarvan overblijft :-)