3ly goes 6

Gisteravond ben ik weer teruggekomen in ons witte glibberige kikkerlandje. Ik vind dat persoonlijk wel leuk, die glibberige wegen. Even een beetje expres slippen, altijd leuk, als 't maar gecontroleerd gaat :-)

En dan kom je thuis in 'n koud en donker huis. Hondje nog uit logeren en dan is het tijd om de emoties van de afgelopen dagen even de ruimte te geven.

Het leek 'n soort van rollercoaster waarin we terecht zijn gekomen. Het ene moment heeft iedereen z'n leventje, het volgende moment staat dat van m'n moeder en Theo op z'n kop, je vliegt van verdriet over de diagnose, naar vreugde als Theo weer 'n dagje goed is doorgekomen, naar stilte als hij vermoeid en zwak een hele dag ligt te slapen en verzorgd moet worden als een kind, naar ontzag voor het verplegend personeel in zo'n mega ziekenhuis, naar kleine momentjes van geluk als ik even 't ziekenhuis ontglip met mams naar de heerlijke omgeving van Chateau Mauran van onze vrienden, familie Baan,



naar lol in het ziekenhuis met de Nintendo DS, wie doet 't het beste op de braintrainer, naar diep geraakt worden door het verdriet van Theo en mams...., naar moeilijke gesprekken over dood, begraven, cremeren, kwaliteit van leven, om daar vervolgens weer grapjes over te maken.
De 4 dagen ben ik goed doorgekomen, maar thuis gekomen merk je dat het je niet loslaat en energie vreet!

Als zoiets dan in je directe omgeving gebeurd, begrijp je de doelstellingen van de Alpe d'Huzes nog beter. Dat ze zich ook inzetten voor een leven na kanker en de omgeving van de kankerpatient...

Dit meegemaakt hebbende kan ik me dan ook totaal niet druk maken over het feit dat mijn koffer de afgelopen dagen hot was...
Op de heenweg mocht mijn toch best wel kleine koffertje (ik had m'n uiterste best gedaan om niet 8 outfits voor 4 dagen mee te nemen :-) niet in de handbagage. In Toulouse aangekomen zou hij de transportband opgaan. Al wat er kwam, niet mijn koffertje.. Wat bleek hij lag op een band voor doorvoer naar bestemmingen buiten EU... Gelukkig had ik 'm nog net op tijd. M'n laptop zat er ook in en wat zou ik zijn zonder deze zwarte kleine vriend...


"geen raar koffertje toch?! "

Op de terugweg mocht m'n koffertje ineens wél in de handbagage van meneer KLM. Maarrrr eerst wilde deze franse douanier wel even graag de hele inhoud van de koffer bekijken. Al snuffelend tussen m'n lingerie, boeken en overige kleding mocht ik dan, nadat ik me zelf ook half uit heb moeten kleden eindelijk door de douane.
In het vliegtuig (soort sardientje in blik formaat) met m'n puppy power het koffertje in luggage luik geduwd. Bij aankomst in A'dam zag ik al dat we met een transferbus naar het vliegveld gereden zouden worden. Vervolgens keek ik naar het luik boven mijn stoel en moest constateren dat m'n koffertje weg was... Don't panic, iedereen zit in die bus, dus de dief kan nooit ver weg zijn. Ik bleef uiterst koel, al zeg ik 't zelf, liep op de piloot en stewardes af die ons uit stonden te zwaaien bij de deur en vertelde m'n verhaal. Toen ik net klaar was met m'n story kwam er een meneer ( het hele vliegtuig zat overigens vol met meneren in 3delig pak... ) met rode wangen aanlopen... de dader van de koffer switch.
Gelukkig eind goed al goed.

Ik hoop dat we dat over een tijdje ook over Theo kunnen zeggen. Hij heeft beloofd om in Toulouse te vechten voor wat hij waard is en ik ga me weer voor de volle 100% inzetten om nog meer sponsors te krijgen.
Vanavond kan ik daar al weer mee beginnen. Ons kantoor is de producent van het Wereld KerstCircus in Carré. Vanavond hebben we première en het moet toch gek gaan als ik met m'n sexy outfit en Mona Lisa glimlach geen bobo zover kan krijgen om m'n sponsor te worden..... To be continued !!

Al zit ik dan in Frankrijk, op ziekenbezoek. Tussendoor probeer ik toch nog om 'n beetje fit te blijven...
In Frankrijk begin je uiteraard met een goed ontbijt :



Vervolgens even op 'n prehistorische home trainer :



En dan hup weer naar 't ziekenhuis in Toulouse, wat een megacomplex is dat zeg, 'n stad op zich. Als je hier van de parkeerplaats naar de kamer van Theo loopt heb je er al een soort van marathon opzitten :



Het gaat gelukkig weer wat beter met Theo, alles lijkt aan te slaan. Hij is stukken opgeknapt na de plasmaferese en de 2 chemo's. Nog niet misselijk. Wat zeg ik, hij heeft honger als een beer. Mag alleen geen zout en suiker en da's fff wennen. Maar verder is hij vrolijk en voelt zich stukken beter. Morgen gaan we even praten met de dokter of hij dit jaar nog naar huis (Le Bousquet d'Orb) mag.

Morgen om 17.30 uur vlieg ik weer naar NL. Als het een beetje wil, sta ik dan 's avonds weer in de Viergang bij een spin of bodypump les. En dan ga ik volgende week weer aktief verder met sponsors zoeken. Want hier in Frankrijk staan ze me steeds heeeel raar aan te kijken als ik 't over de Alpe d'HuZes heb. Ze denken allemaal dat ik een spraakgebrek heb. Je ziet ze meewarig kijken van "och gut dat lieve Hollandaise meisje weet niet hoe je 't uit moet spreken". Dus dat schiet niet op.

Om 6 uur vanmorgen ging m'n wekker. Een ietwat té vroeg na de hectische dag van gisteren, maar er stond iets leuks op het program dus 3Ly was toch redelijk snel uit d'r bedje.
Crady is alvast bij vrienden aan het logeren (omdat ik morgen naar Toulouse vertrek voor 'n paar dagen), dus hondje uitlaten zat fff niet in m'n drukke schema vanmorgen, dat scheelt weer! Bord havermouth naar binnen gewerkt, fietsendrager op de auto gemonteerd, fietsje erop - ojee, de modder van Limburg zat er nog op, als Ton, onze mecanien nu maar niet in de vlekken schiet als hij dat ziet... - voorruit krabben, pfff, en om 7.25 was ik als EERSTE in Pijnacker!

Niet veel later kwamen de andere mannen en konden we op weg naar Heeswijk voor 'n koude maar prachtige zonnige MTB tocht. Jammer dat mijn driver, Rob, besloten had om in de winterslaap modus te gaan zitten, hierdoor kregen we een ietwat toeristisch route....., geeft niks hoor Rob, we zijn maar 2x verkeerd gereden. En dat met 3 tomtom's best knap !! :-)



Vandaag ging Jaap met ons mee. Vorige week 'n mtb fiets gekocht, aangestoken door onze verhalen, en hup heel stoer meteen mee op 'n tocht. En het moet gezegd worden, hij zag er stoer uit in z'n nieuwe outfit en hij heeft toch maar mooi de 35km volbracht.
De rest van het team heeft de 45km route gedaan. Het waren mooie single tracks, tussendoor afgewisseld met ietsie teveel asfalt, maar dat mocht de pret niet drukken. Volgens mij is iedereen wel 'n keer op z'n plaat gegaan, behalve Ries, chapeau! En Ton heeft ook 'n primeur, hij is voor 't eerst van z'n leven als allerlaatste op 'n MTB tocht binnengekomen. We waren dus wat later begonnen, door onze omzwervingen, en konden nog net ons laatste bakkie thee bij de pauze plek krijgen, werden nog net niet de tent uitgeveegd door de schoonmaakploeg, de laatste pijltjes waren waarschijnlijk ook al opgeruimd, de spuitplek was ook al naar huis, maar dat maakte ons allemaal niks uit. Het was heerlijk rustig op die tracks, hahaha.

Op de terugweg ben ik geswitched van co-driver naar driver, na 50m had ik al bijna 1 lantaarnpaal te pakken, hahaha, dat doe ik anders nooit, echt niet hoor Rob!! Het kwam waarschijnlijk door m'n bevroren voeten en vingers.... Maar uiteindelijk zijn we toch allemaal veilig thuisgekomen en hebben we met 'n paar man nog even onze teamcaptain, onder het genot van een bakkie en 'n broodje in de Viergang, op de hoogte gebracht. Eind goed al goed.

Tweede kerstdag gaan we naar Schaik, ik heb er nu al zin in.

Oja, er zijn nog wat wazige foto's gemaakt die kun je bekijken in ons Picassa foto album.

Gisteren met Johan op de kerstmarkt € 1365,= opgehaald. En het gerucht gaat dat de Rabobank dit gaat verdubbelen. Binnenkort zullen we 't zien als 't op onze bankrekening wordt bijgeschreven..... Alle medewerkers onwijs bedankt voor dit geweldige bedrag, we hebben nu in elk geval onze startlicentie bij elkaar :-))



En ondertussen heeft de rest van ons team braaf zitten vergaderen over andere akties, plannen, trainingsschema's- en vakanties, sponsoring, heerlijk zitten eten (met dank aan Carla), en er stonden verdacht veel lege bierflesjes op tafel toen Johan en ik rond 22u de buit kwamen brengen...




Dames, niet alles geloven wat Hans zegt hoor!



En de prachtige banner, geschonken door Telstar Uitgeverij Pijnacker stond waanzinnig mooi in onze kraam. Uiteraard moesten we 'm ook even showen aan de rest van het team. Vanaf morgen verhuisd ie naar ons thuishonk, de Viergang, met een grote donatie emmer ernaast. En dan maar hopen dat de sporters een gulle hand hebben...

En weer een prachtige sponsoring erbij. Het World Forum Theater in Den Haag heeft voor onze Rabobank kerstmarkt van vanavond 12 kaarten beschikbaar gesteld. Echt waanzinnig, Ruud je bent een schat!



Vanavond komen de Rabobank medewerkers hun eigen kerstpakket samenstellen op een kerstmarkt. Voor elke munt van € 5,= die ze aan de Alpe d'HuZes schenken ontvangen ze 1 lot waarmee ze dus niet alleen een geweldig doel steunen, maar ook nog eens kans maken op 2 kaarten voor de Musical Mamma Mia van zondagmiddag a.s. in Den Haag.
En als iemand alle 10 z'n munten, met een waarde van € 50,= aan ons schenkt krijgt hij/zij 20 loten. Nou als dat geen superdeal is, dan weet ik 't niet meer.

Ik heb er in elk geval zin in en ben van plan om heeeeel veel muntjes uit de zakken van de Rabo medewerkers te schudden :-)
Aansluitend gaan Johan en ik met een rotvaart terug naar Nootdorp, want ons team is vanavond voor 't eerst helemaal, voltallig bij elkaar.

Een mooie avond dus!

Via een site van een ander Ad6 team zag ik, voor mij althans de primeur van het shirt waar we dit jaar in mogen fietsen....
Ik vind 'm prachtig en wil 'm elke dag wel aan :-)))
Hier moeten toch shirt sponsors voor te vinden zijn !!!



ps: overigens geen idee wie deze charmante meneer is :-)

Het is definitief foute boel bij Theo!!

Afgelopen nacht is er ieder uur bloed geprikt. Bodyscan gemaakt. Cardiogram gemaakt. Röntgen van nek,pols,heup en knie. Beenmerg punctie in zijn borst. En vanmorgen was de uitslag; ziekte van kahler..... Zo heb je niks, zo heb je kanker....

Morgen om 9 uur een plasmaferese en aansluitend een knie-operatie.
Knie spoelen en met een machientje proberen de knie schoon (bacterievrij) te schrapen.
Vrijdag kijken of de bacterie weg is en eventueel nog een keer plasmaferese. Als dan de bacterie weg is en het bloed goed dan starten ze direct vrijdag nog met de chemotherapie.

Hartverwarmend zijn wel de vele reacties, zelfs van Ad6-ers die ik alleen nog maar van bloggen of twitter ken, om stil van te worden. En iedereen heeft dezelfde gedachte... OPGEVEN IS GEEN OPTIE, dus die kreet moeten we maar boven Theo z'n bed gaan hangen.

M'n moeder en Theo hadden net een nieuw huis gekocht in France, waar ze lekker van elkaar en de vrijheid wilden gaan genieten. Dat moet gewoon nog vele jaren doorgaan!!


Hier moeten ze samen nog jaren van elkaar en 't prachtige uitzicht genieten!!

Theo gaat vechten en ik ga samen met m'n team en vele andere Alpe d'HuZessers trainen tot we erbij neervallen en straks minimaal 6x die berg op, zeker weten.

En wat doe jij ??? Sponsor onze akties, zodat er nog meer onderzoek kan komen naar kanker. Je ziet hoe het zomaar ineens kan gebeuren, morgen ben jij 't misschien wel....